Een onvervulde kinderwens een onzichtbaar verlies

Het lijkt zo vanzelfsprekend dat iedereen die een kinderwens heeft, ook kinderen zal krijgen. En als het niet vanzelf lukt, denkt men dat het leven maakbaar is: je gaat naar een gynacoloog en vroeg of laat 'komt alles goed". Toch blijft één op tien paren ongewild kinderloos. Er zijn ook mensen die door miskramen, vervroegde overgang, buitenbaarmoederlijke zwangerschappen, doodgeboren baby's, ziekte of handicap, geen kinderen (meer) kunnen krijgen. Bij gebrek aan een geschikte of willige partner kan iemand ook ongewenst kinderloos blijven. Eigenlijk zijn er veel mensen met een onvervulde kinderwens.

Toch kun je je een buitenstaander voelen tussen de vele gezinnen in je omgeving. De confrontaties liggen dagelijks op de loer: een zwangere collega of de geboorte van een buurkind. Dat kan tot jaloerse en wanhopige gevoelens leiden. Je kunt het gevoel hebben dat je rouw om het gemis niet welkom is en je verkiest erover te zwijgen. Een onvervulde kinderwens wordt daarom ook wel eens een onzichtbaar verlies genoemd.
Het kan een moeilijke weg zijn om je leven opnieuw vorm te geven in het zicht van een toekomst zonder kinderen. Kun je al afscheid nemen van de kinderwens of heb je nog stille hoop? Ga je nog door in het medisch circuit? Hoe ga je om met pijnlijke vragen uit je omgeving? Durf je op kraamvisite bij je vrienden? Wat betekent kinderloos zijn voor je relatie? Kun je er met anderen over praten of huilen? Niet iedereen kan hier zonder begeleiding een weg in vinden. (Gestalt)therapie kan dan behulpzaam zijn. Individueel of met z'n tweeën.